3 Mart 2015 Salı

çöp iç

Benim talihsizliğim gözden kaçıramamak sanırım. çünkü gördüğüm ve hissettiğim her şeyi aynı tazelilkte koruyup muhafaza edebiliyor, onları beynimin kıvrımlarının arasına ustalıkla yerleştirebiliyorum.  bu yeteneği ne zaman ve nerde edindiğimi böyle bir şeye neden ihtiyaç duyduğumu hatırlamıyorum. yalan söyledim. onu da hatırlıyorum. hayatın kendisiyle nasıl başa çıkacağımı öğrenebilmek adına, duyumsadığım her şeyi bir gün lazım olur diye içimde bir yerlerde tuttum. görünüşte 25 yaşında genç ve güzel sayılabilecek bir kadun olmama rağmen, içim hiç bir şeyi atmayıp, dokunduğu her şeyi biriktiren yaşlı bir kadın kalabalıklığında. bir nevi bir çöp iç sahibiyim. deneyimlerime ya da yaşadıklarıma çöp gözüyle bakmıyorum elbette ama bu güne kadar hiç bir işe yaradıklarına şahit olamamak beni bunu düşünmeye itiyor. hatta bir nevi yaşamama engel oluyorlar. sonra kaçış denemeleri başlıyor. yoo. gittiğim her yere kendimi götürmekle bir alakası yok bu kaçamama halinin. hem daha önce gittiğim hiç bir yere kendimi götüremedim ben. 

kaçamıyorum çünkü gittiğim her yerde hayatla karşılaşıyorum. kendimi sürekli gelişmekte olan bir
şeyin içinde buluyorum. bir felaketin ya da bir güzelliğin. ne fark eder. 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder